تبلیغات
مدرسه راهنمایی پسرانه دانشوران دانشگاه چابهار - میلاد پیامبر مکرم اسلام (ص) وامام جعفر صادق (ع) برهمگان مبارکباد
مدرسه راهنمایی پسرانه دانشوران دانشگاه چابهار
اللهم العجل لولیك الفرج
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :امور تربیتی مدرسه
نظرسنجی
نظرتان درباره این وبلاگ چیست؟








میلاد رسول اكرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله)
 
  نبی مكرم اسلام حضرت محمد بن عبدالله(ص)، خاتم پیامبران و برترین شخصیت جهان هستی است، كه با رسالت الهی خویش جهانیان را از ورطه جهالت و فساد نجات داد و با تعالیم انسان ساز قرآن و سنت، راه سعادت و تكامل و پیشرفت را به بشر نشان داد و تمدن عظیم اسلامی را در سرزمینی كه از تمدن و پیشرفت بهره چندانی نداشتند، پایه ریزی كرد. اسلام و آموزه‌های متعالی آن به ­سرعت در جهان پیشرفت كرد و مناطق وسیعی را در بر گرفت.
  عموم مورخان سال ولادت آن حضرت را سال «عام الفیل» (570 میلادی) نوشته‌اند.[1]
مشهور بین شیعیان هفدهم ماه ربیع الاول و در بین اهل سنت دوازدهم این ماه به عنوان روز ولادت ایشان مطرح است. طبری مورخ مشهور اهل سنت می‌نویسد:
 «از ابن اسحاق روایت شده كه پیامبر خدا(ص) در عام الفیل، روز دوشنبه، دوازدهم ربیع الاول تولد یافت».[2] 
 
ابن خلدون نیز می‌نویسد:
«رسول خدا(ص) در عام الفیل، دوازدهم ربیع الاول،­در سال­ چهلم پادشاهی كسری انوشیروان متولد شد».[3] 
 
  علامه مجلسی (ره) در بحارالانوار آورده است:

«شیعیان تقریباً همگی اتفاق دارند كه تولد پیامبر(ص) روز جمعه 17­ربیع­الاول بوده است».[4]
 
  نام پدر بزرگوار آن حضرت، «عبدالله» فرزند «عبدالمطلب» و مادر گرامی‌اش آمنه بنت وهب می‌باشد. زندگانی عبدالله با آمنه چندان طولانی نبود چرا كه عبدالله دو ماه پیش از میلاد رسول خدا(ص) از دنیا رفت.[5]
یعقوبی می‌نویسد:
«عبدالله بنا به نقل مورخان دو ماه پس از ولادت و به نقل بعضی دیگر دو ماه پیش از ولادت آن حضرت در سن 25 سالگی بدرود حیات گفت».[6]
 
  اجداد پیامبر در شهر مكه،­از خاندان شریف و بزرگوار محسوب می شدند و مورد احترام اهل مكه بودند. و از مناصب مهمی برخوردار بودند. از این مناصب می‌توان به تولیت و كلید داری كعبه، سقایت (یعنی تهیه آب برای حاجیان) در ایام حج، رفادت (یعنی غذا دادن به حاجیان)، ریاست مكه و پرچم داری و فرماندهی سپاه اشاره كرد.[7]
  در روایات متعددی از رسول خدا(ص) نقل شده است كه حضرت فرمود:
 «من نتیجه دعای پدرم ابراهیم (ع) هستم و همان كسی هستم كه عیسی (ع) مژده آمدن او را داده است».[8]
 
  بیهقی در خصوص این جمله پیامبر(ص) كه فرمود: «من نتیجه دعای پدرم ابراهیم هستم»، می‌نویسد:
«چون ابراهیم خانه كعبه را بنا كرد، دعا نمود و چند حاجت از خدا خواست از جمله اینكه خدایا: این شهر را در امان قرار بده ...»
 
  سپس عرضه داشت:
«رَبَّنَا وَابْعَثْ فِیهِمْ رَسُولاً مِّنْهُمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِكَ وَیُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ...» (بقره/129)
«پروردگارا بر ایشان پیامبری از میان خودشان برانگیز كه آیات تو را بر ایشان بخواند و كتاب و حكمت را به ایشان بیاموزد...»
 
   این دعای ابراهیم مستجاب شد و خداوند پیامبر ما را همان پیامبر قرار داد كه او خواسته بود.[9]
مژده آمدن رسول گرامی اسلام توسط حضرت عیسی (ع) در آیه:
«وَإِذْ قَالَ عِیسَى ابْنُ مَرْیَمَ یَا بَنِی إِسْرَائِیلَ إِنِّی رَسُولُ اللَّهِ إِلَیْكُم وَ مُبَشِّرًا بِرَسُولٍ یَأْتِی مِن بَعْدِی اسْمُهُ أَحْمَدُ»[10]
«و هنگامی كه عیسی (ع) پسر مریم گفت: ای فرزندان اسرائیل، من فرستاده خدا به سوی شما هستم... و به فرستاده‌ای كه پس از من می‌آید و نام او احمد است، بشارت می­دهم...»
 
  مورخان و سیره نگاران به وقوع حوادثی مهم در شب میلاد نبی گرامی اسلام اشاره دارند كه نشان از اهمیت این ولادت خجسته دارد. در آن شب 14 برج از ایوان كسری فرو ریخت، آتشكده فارس كه هزار سال آتش آن افروخته بود خاموش شد.[11] در آن شب، دریاچه ساوه خشكید، موبد بزرگ در خواب دید كه شتران تنومند همراه اسب‌های عربی از دجله گذشتند و در سرزمین ایران پراكنده شدند.[12]
در روایتی از امام صادق(ع) نیز نقل شده كه حضرت فرمود:
«چون رسول خدا تولد یافت كاخ‌های سفید فارس و قصرهای شام (در پرتو نوری كه تابید) برای آمنه آشكار شد».[13]
 
  حلیمه سعدیه بانوی بزرگواری است كه افتخار دایگی محمد(ص) را بر عهده گرفت. و اندكی پس از ولادت، محمد(ص) را همراه خویش به بادیه و نزد قبیله خویش(بنی سعد) برد. و چون پیامبر اكرم(ص) در خانه حلیمه سبب خیر و بركت در آن خانه شد.[14] حلیمه پیامبر اكرم(ص) را در سال پنجم ولادت به مادرش بازگرداند.[15] بدون شك با ولادتِ خاتم الانبیاء حضرت محمد بن عبدالله(ص) پر بركت‌ ترین مولود بشری پا به عرصه وجود گذاشت.
  اخلاق و رفتار پیامبر(ص) از همان دوران كودكی به گونه‌ای بود كه مورد توجه همگان قرار گرفت. ابن سعد می‌نویسد:
 «پیامبر از لحاظ جوانمردی و اخلاق و آداب معاشرت و گفتگو و بردباری و امانت از همه برتر بود و از هر گونه آزار و دشنام دادن به دور بود. و هرگز مشاهد نشد كه خصومتی یا ستیزه‌ای با كسی كند و آن­چنان خداوند اخلاق پسندیده به آن حضرت عنایت كرده بود كه لقب «امین» بر او غلبه یافت و در سراسر مكه به محمدِ امین معروف شد».[16]
 
   پیامبر اكرم(ص) در سن چهل سالگی به پیامبری مبعوث شد[17] و رسالت جهانی خویش را آغاز كرد. 13 سال در مكه به هدایت مردم پرداخت.[18] سپس با فراهم شدن زمینه مناسب پیشرفت اسلام در مدینه، به این شهر مهاجرت كرد. قرآن معجزه جاودان الهی است كه در طول 23 سال بر آن حضرت نازل شد. رسول گرامی اسلام سرانجام در سال 11 هجری و در سن 63 سالگی[19] رحلت فرمود.
 

نویسنده: یدالله حاجی زاده


[1]- بیهقی، احمد بن حسین؛ دلائل النبوه، ترجمه محمود مهدوی دامغانی، تهران، نشر علمی و فرهنگی، 1361، ج1، ص 72.
[2]- طبری، محمد بن جریر؛ تاریخ الطبری، ترجمه ابوالقاسم پاینده، تهران، اساطیر، 1375، ج2، ص 707.
[3]- ابن خلدون، عبدالرحمان؛ الصبر، ترجمه عبدالمحمد آیتی، بی‌جا، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، 1363، چاپ اول، ج1، ص 391.
[4]- مجلسی، محمدباقر؛ بحارالانوار، بیروت، داراحیاء التراث العربی، 1403، ج 15، ص 248.
[5]- آیتی، محمد ابراهیم؛ تاریخ پیامبر اسلام، تهران، نشر دانشگاه تهران، 1366، ص 55.
[6]- یعقوبی، ابن واضح؛ تاریخ یعقوبی، ترجمه محمد ابراهیم آیتی، تهران، نشر علمی و فرهنگی، 1371، ج1، ص 362.
[7]- سبحانی، شیخ جعفر؛ فروغ ابدیت، بی‌جا، دارالتبلیغ اسلامی، 1351، ج1، ص 85.
[8]- ابن سعد، محمد؛ الطبقات الكبری، ترجمه محمود مهدوی دامغانی، تهران، فرهنگ و اندیشه، 1374، ج1، ص 138.
[9]- بیهقی، احمد بن حسین؛ پیشین، ص 74-73.
[10]-  صف/ آیه6
[11]- ابن هشام، سیرت رسول الله، ترجمه رفیع الدین اسحاق بن محمد همدانی، تهران، خوارزمی، 1361، ج1، ص 144.
[12]- محمد بن جریر طبری، پیشین، ج2، ص 717.
[13]- آیتی، محمدابراهیم، پیشین، ص 56.
[14]- طبری، محمد بن جریر؛ و پیشین، ج2، ص 709-708.
[15]- آیتی، محمدابراهیم؛ پیشین، ص 58.
[16]- ابن سعد، محمد؛ پیشین، ج1، ص 110.
[17]- همان، ص 178.
[18]- دینوری، احمد بن داود؛ اخبار الطوال، ترجمه محمود مهدوی دامغانی، تهران، نی، 1371، چاپ چهارم، ص 201.
[19]- ابن سعد، محمد؛ پیشین، ج3، ص 3.




نوع مطلب : مطالب علمی،آموزشی وفرهنگی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 9 بهمن 1391
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی